Voeding in de hand: een feed lezen zoals hij er werkelijk uitziet
Een feed publiceren is één ding; zien wat hij werkelijk zegt, is een tweede. De Feed lezer is daarvoor gebouwd: plak de body van een feed en lees in je eigen browser de vorm, het aantal entries en wat élke entry draagt.
De tool is de leeshand achter de Feed detectie: die vond het adres en meette of het als feed terugkwam; deze tool laat zien wat die feed werkelijk bevat — entry voor entry, met titel, datum en adres uit het document zelf.
En je eigen feed eerst: publiceer je regelmatig, plak dan eens je eigen feed-body en tel wat er staat. Een feed die formeel in orde is maar nul entries toont, is een meetbaar feit — geen smaakoordeel.
1. Open de body, niet de pagina
Een feed-adres is geen webpagina: open je het in een browser, dan toont die de rauwe tekst — RSS en Atom als XML-boom, JSON Feed als JSON. Kopiëer die tekst en plak haar in de Feed lezer, en de tool leest eruit wat er staat: de vorm, het aantal herhaalde blokken en per blok titel, datum en adres.
Krijg je op een feed-adres juist een pagina terug — HTML in plaats van voeding — dan meet je daarmee de vangnet-valkuil uit het artikel ervóór: de Feed lezer zegt dan eerlijk dat er HTML geplakt is en niet de feed, en de Feed detectie wijst op het adres dat de kop wél belooft.
2. Entries zijn blokken: wat eruit te lezen valt
RSS herhaalt item: titel, link en pubDate, vaak met een guid als interne naam. Atom herhaalt entry: titel, een link als href-attribuut, en updated als de waarheid met published als geboortedatum. JSON Feed laat de XML vallen en herhaalt array-elementen met title, url en date_published of date_modified. De Feed lezer rekent die blokken zoals ze in het document staan — geen schatting — en legt per entry titel, datum en adres op tafel.
Wat ontbreekt, wordt benoemd: een entry zonder datum heeft geen plek in de tijd, een entry zonder adres wijst nergens heen, en een JSON Feed zonder version-veld laat lezers raden welke versie ze lezen. Dat zijn meetbare tekorten, geen oordelen: de tool telt ze en laat de beslissing aan jou.
3. Lezen is niet valideren
De lezer kent de vormen, niet de schema’s: een feed die hier netjes uitkomt, kan toch van een officialer validatie afwijken, en een feed met een slordigheid kan hier gewoon gelezen worden. Conformiteit is een andere vraag met andere instrumenten; deze tool zegt wat er in het document staat, niet of het document door een validator komt.
En de grens van de plaksel: wat je niet plakte, wordt niet gelezen. Wat je wél plakte, verlaat je browser niet — er ging geen byte naar onze server, en de adressen in de entries werden benoemd maar niet bezocht.